Lanzamento de 22 Romances Inconclusos


A colección o Lapis do Taberneiro vén de lanzar a pasada terza feira o seu último número, “22 Romances Inconclusos” de Quico Cadaval, que xa se pode adquirir no Café Bar Trece ao popularísimo prezo de tres euros. Facendo honra do seu lema “relatos de taberna para ler na taberna”, a colección culmina así o longo proceso que implicou este número, xa que o autor, Quico Cadaval optou por escribir a súa primeira incursión consistente no campo da escrita nunha única xornada, en performance retransmitida pola rede desde a popular taberna de Santa Clara, en Santiago. A canle Grenlandia Ceibe presentou durante o lanzamento unha pequena reportaxe sobre a devandita xornada, xa disponíbel en You Tube.
Seguir lendo

Isaac Díaz Pardo no Xornal Galicia

Imaxe de Pancho Lapeña

Morreu o Isaac Díaz Pardo, e a xeito de homenaxe déixovos a ligazón ao pdf do número cero do Xornal Galicia que en 2008 foi editado pola Rede de Acción Socio-Cultural Arredemo como parte das accións de apoio contra o seu afastamento da dirección de Sargadelos, episodio patético que ensombreceu os últimos anos do mestre. No número, creado e editado por moitos e moitas activistas galegas como homenaxe a súa inmensa figura, figura unha extensa entrevista co artista e emprendedor realizada por Sagra Quintela e Ana Triñanes nas oficinas do IGI, das que cedo sería expulsado. Na entrevista o Isaac repasa o proceso de creación do proxecto Sargadelos e a memoria dos seus máis estreitos colaboradores, especialmente de Luis Seoane, e desentraña as motivacións dunha xeración e un grupo de homes e mulleres que deberon afrontar a dura misión de transmitir o legado da república e do galeguismo histórico no tempo do fascismo. O tamaño de semellante empresa manifesta a dimensión transcendental da súa figura na historia do nosos país e na nosa conciencia como pobo.

Nun extracto,

– É incrible que puiderades facer tanto nun tempo tan escuro, por exemplo Ediciós do Castro…

– Fíxose! Non foi porque fósemos moi listos pero eramos un pouco zorros. Entón andabamos a xogar (risas). E como primeira cousa que fai Luis Seoane, como non pode matar os señoritos, fai un gravado do Meco. Quen o matou? Matámolo todos.  Dalgunha maneira, así foron as primeiras cousas que fixo Edicións do Castro.

 

O Abraço de Ferro – Lançamento em Galiza

Capa de Pancho Lapeña

Esta Quinta Feira, também dita Xoves, dia 15 de Dezembro, lançamento de “Abraço de Ferro” às 22:30h no Café Bar Trece, em Santa Clara, Santiago de Compostela, com intervenção do próprio autor e convidados de honra. “Abraço de Ferro” é uma peça de teatro escrita e encenada em 2002 por Carlos Santiago para a companhia de teatro portuguesa Trigo Limpo, publicado agora por Através Editora, da Associação Galega da Língua (AGAL). O passado dia 10 de Dezembro foi apresentado no XVII FINTA, Festival Internacional de Teatro de Tondela, Portugal, no mesmo espaço onde teve lugar a estreia em Maio de 2002, com interpretação dos actores José Rosa Neves e Ruy Malheiro. O espectáculo foi apresentado também em 2002 no Festival Internacional de Teatro D’Agosto de Maputo, Moçambique.

O livro conta com prefácio de João Luis Oliva, investigador e escritor viseense, e de Pompeu José, membro do Trigo Limpo-Teatro Acert. No lançamento em Tondela contou-se com a introdução de João Maria André, filósofo na Universidade de Coimbra e dramaturgo da Cooperativa Bonifrates, quem fez uma breve dissertação sobre o texto que aqui reproduzimos.

“Abraço de Ferro” é um diálogo entre dois actores que transita entre a realidade e o surrealismo ao mesmo tempo que vira do humor ao drama.

Em palavras de João Maria André “Abraço de Ferro é um jogo em que ao mesmo tempo que joga o autor, jogam também as personagens e jogam igualmente os intérpretes ou as interpretações. Ou, dito de outra maneira que talvez corresponda melhor ao desafio de leitura que nos lança, é um jogo em que autor, personagens, actores e leitores são permanentemente jogados numa espiral sem princípio nem fim, sem centro nem periferia, sem leito e sem margens”.

O autor Carlos Santiago é um dos criadores galegos mais assentados nas relações com Portugal, dramaturgo, escritor e artista vinculado à geração de activistas culturais que surdiram em torno da Sala Nasa em Compostela, desenvolve a sua actividade em diversos campos, desde a crítica da cultura até a criação artística e literária em diferentes linguagens.

Xenocidio Galego

O paraíso feixista

Nunca veu máis ao caso revisitar as estampas de Atila en Galiza, do Castelao. “Moitas veces os mártires crean mundos que os herois nin tansiquera son capaces de concebir. E na Miña Terra cumprirase a vontade dos mártires”. Parece que logo de setenta e catro anos, á espera de que a súa vontade se cumpra de vez, os mártires teñen no mínimo ocasión de reivindicar a súa memoria baixo o epígrafe que mellor lle acae ao seu suplicio: o xenocidio.

Así o entenderon desde a Arxentina, onde familiares das vítimas e diversos colectivos galegos van presentar querela este venres 30 de Abril, nun tribunal de Buenos Aires contra os crimes do franquismo, primeiro acto dunha campaña coa que os promotores da querela queren concienciar á opinión pública galega de que o sucedido a partir de Xullo de 1936 na nosa terra constituíu un auténtico xenocidio, contra o que nin sequera é posible argumentar, como noutras terras da península, fose inducido pola propia contenda, tendo en conta que aquí a guerra civil durou mes e medio e os fascistas déronse unha bacanal de pólvora e sangue á mantenta.

Os promotores da querela están apoiados por boa parte do tecido social e cultural arxentino e prevén a creación dunha Fundación contra a Impunidade, ao que parece en proceso de constitución. No documento que adxunto, e que andan a distribuír pola rede, dan noticia tamén dos primeiros actos públicos, tanto na Galiza como na propia Arxentina, que van acompañar os primeiros pasos da campaña.

O xenocido galego ante a xustiza arxentina.

A Leira Magnética no Atlántico

En cartaz

Despois da estrea no Dado Dadá, con completa satisfacción do autor pola electricidade cómplice do público, volve A Leira Magnética aos palcos nocturnos, desta volta nun dos locais clásicos do electromagnetismo oral e narrativo, o Pub Atlántico, sito na ilustre Fonte de San Miguel, onde en tempos adoitaban tomar pousada bohemios de verbo áxil como Francisco Añón ou Curros Enríquez.

Dentro da programación dos “Contos do Atlántico”, na que xa expuseron argumentos varios monstros sagrados da nosa escena narrativa como Celso Sanmartín, José Campanari, Paula Carballeira ou Quico Cadaval, ou a narradora uruguaia Soledad Felloza, tócame a honra  coa miña conferencia sobre física cuántica e identidade electromagnética, na que tentarei someter unha vez máis a actualidade a unha entretida radiografía por ver de lle catar as pulgas.

Iso mesmo

A lingua, a crise, o caciquismo endémico ou o Ano Santo Xacobeo, serán algúns dos fenómenos electromagnéticos analizados nesta disertación científica que apenas pretende deitar algunha luz sobre os profundos misterios da Leira Magnética, esa confusa entidade que semella estar na base da nosa xenética cultural.

Alí vos espero por tanto, mañã martes día 20 de Abril, a partir das dez, que non é tarde se o ánimo é bo, con esta escolma de monólogos apostólicos, económicos e galaicos.

A Leira Magnética

En cartaz

Canto son dous máis dous na lingua de Rosalía? Intercederá o Espírito Santo na solución da crise económica? Que fan os bancos cos nosos cartos? Quen logrou que o Papa veña a Santiago no Ano Santo? Cal é o sentido pexorativo da palabra “gallego”? Por que ofenderse é unha estupidez aldeá, cantonal e provinciana? Hai vida intelixente do outro lado do Túnel de Guadarrama? Onde fica El Desván de Los Monjes? E La Coruña? Por que sabemos quen é Belén Esteban? É Ourense a vangarda política de Europa? Cantos millóns de peregrinos gañarán o xubileu? Volverán os Rolling Stones actuar no Monte do Gozo? Por que o Rei de España non se xubilou aos sesenta e sete anos para dar exemplo? Isto arranxámolo entre todos ou deixamos que o arranxen os que o foderon? É Fraga inmortal ou só o parece? Cantos fantasmas viven nas urbanizacións abandonadas? Que fan os conselleiros no cuarto de baño? Excretar ou Decretar? Que foi de Carmiña Burana? En que se parecen os galegos, os negros, os xitanos e as mulleres aos cataláns? Que problema temos coas escaleiras mecánicas? Foi o asasinato de Kennedy unha trama galaica? Quen goberna en Galiza, Fofó ou Lucifer? Que xornal galego é a voz da verdade revelada?

Iso mesmo

E sobre todo, que pensa o Apóstolo Santiago de todo isto?

Estes e outros enigmas tal vez atopen resposta este Venres 19 no Dado Dadá, da man de Carlos Santiago e o seu novo espectáculo de monólogos apostólicos, económicos e galaicos, A Leira Magnética. Para todos os públicos capaces de aturalo. Ás 22 horas.

O Regreso de Finlandia

Ai Finlandia, o teu vodka!

Por petición popular e co ánimo calidamente escandinavo dos actores, regresa Finlandia, a peza de teatro civil levada ao palco polo TBO, Teatro Biodegradábel de Ohio, compañía na que teño a honra de servir. Será a vindeira semana na Sala Nasa, os días 15, 16, e 17 de Maio. Através do blog do espectáculo podedes consultar horarios, ler críticas, ver fotos e vídeos e facer reservas, que ben nos ha de contentar.

Finlandia, protagonizada por cidadáns de variada experiencia no palco, é un cruce entre o teatro do absurdo e o simbolismo popular, tal vez un xeito de esclarecer os solpores xeados da nosa identidade, sexa iso o que for, que tampouco é cousa tan clara como a neve.

As tres derradeiras funcións nas que espero contar coa presenza dos que ficastes sen vela ou dos que teñades a ben repetir. Alí vos esperamos, dispostos a facer agromar algunhas risas e se cadra algunha lágrima por conta da realidade nacional finlandesa, tan azoutada por decretos lingüicidas e confusións bancarias. Unha alegoría como calquera outra diso mesmo que nos pasa.