Os 22 Romances Inconclusos do Quico Cadaval

Un contador incontíbel

Un contador incontíbel

Regresa a colección máis tabernaria da literatura galega, tan entregada nos últimos dias a polémicas tabernarias e tabernáculas logo da demisión do Méndez Ferrín da capitanía da RAG Enterprise, e faino da man do Quico Cadaval, dramaturgo, contador e home de palabra rápida, quen non contento cos usos e costumes tradicionais do escritor tabernario, vaise enlear no proceloso mar da performance comprometéndose en esforzado obxectivo: escribir Vinte e Dous Romances Inconclusos en menos de dezaseis horas. O evento, tras ser adiado a semana pasada, terá lugar mañá día 27 de Febreiro no Café Bar Trece, promotor das Edicións do Trece que dan sustento e mantenta ao Lapis do Taberneiro, a devandita colección na que xa probaron caldos e racións literarias xentes tan dispares como Mingolo Alborés, Raquel Miragaia, Carlos Meixide, Marga Alborés, Sechu Sende, ou este mesmo paxaro que vos escribe e que pasa por ser editor de tan etílico enxeño. A cousa será retransmitida en streaming a través das redes sociais tratando de emular as xestas cinematográficas de Andy Warhol, capaz de entusiasmar aos públicos parisinos coa soneca dun tipo durante dez horas. O resultado, prometidamente inconcluso, será dado ao santo prelo en vindeiras semanas e presentado en breve no mesmo local dos nosos amores literarios e vitivinícolas. Que vos preste!

Advertisements

Adiando a performance do Quico Cadaval

Con moita pena de diversos órgaos, vémonos na circunstancia de adiar o evento da performance literaria no Café Bar Trece de Quico Cadaval, por circunstancias insalvables. Agradecémosvos a todas e todos a vosa boa recepción e quedamos comprometidos a vos convocar nunha data o máis inmediata posible. Con todo, o autor almorzará mañá na nosa querida taberna de Santa Clara para consolar a propios e estraños por este inesperado e inevitable adiamento. Por certo, como está a política?

Isaac Díaz Pardo no Xornal Galicia

Imaxe de Pancho Lapeña

Morreu o Isaac Díaz Pardo, e a xeito de homenaxe déixovos a ligazón ao pdf do número cero do Xornal Galicia que en 2008 foi editado pola Rede de Acción Socio-Cultural Arredemo como parte das accións de apoio contra o seu afastamento da dirección de Sargadelos, episodio patético que ensombreceu os últimos anos do mestre. No número, creado e editado por moitos e moitas activistas galegas como homenaxe a súa inmensa figura, figura unha extensa entrevista co artista e emprendedor realizada por Sagra Quintela e Ana Triñanes nas oficinas do IGI, das que cedo sería expulsado. Na entrevista o Isaac repasa o proceso de creación do proxecto Sargadelos e a memoria dos seus máis estreitos colaboradores, especialmente de Luis Seoane, e desentraña as motivacións dunha xeración e un grupo de homes e mulleres que deberon afrontar a dura misión de transmitir o legado da república e do galeguismo histórico no tempo do fascismo. O tamaño de semellante empresa manifesta a dimensión transcendental da súa figura na historia do nosos país e na nosa conciencia como pobo.

Nun extracto,

– É incrible que puiderades facer tanto nun tempo tan escuro, por exemplo Ediciós do Castro…

– Fíxose! Non foi porque fósemos moi listos pero eramos un pouco zorros. Entón andabamos a xogar (risas). E como primeira cousa que fai Luis Seoane, como non pode matar os señoritos, fai un gravado do Meco. Quen o matou? Matámolo todos.  Dalgunha maneira, así foron as primeiras cousas que fixo Edicións do Castro.

 

O Abraço de Ferro – Lançamento em Galiza

Capa de Pancho Lapeña

Esta Quinta Feira, também dita Xoves, dia 15 de Dezembro, lançamento de “Abraço de Ferro” às 22:30h no Café Bar Trece, em Santa Clara, Santiago de Compostela, com intervenção do próprio autor e convidados de honra. “Abraço de Ferro” é uma peça de teatro escrita e encenada em 2002 por Carlos Santiago para a companhia de teatro portuguesa Trigo Limpo, publicado agora por Através Editora, da Associação Galega da Língua (AGAL). O passado dia 10 de Dezembro foi apresentado no XVII FINTA, Festival Internacional de Teatro de Tondela, Portugal, no mesmo espaço onde teve lugar a estreia em Maio de 2002, com interpretação dos actores José Rosa Neves e Ruy Malheiro. O espectáculo foi apresentado também em 2002 no Festival Internacional de Teatro D’Agosto de Maputo, Moçambique.

O livro conta com prefácio de João Luis Oliva, investigador e escritor viseense, e de Pompeu José, membro do Trigo Limpo-Teatro Acert. No lançamento em Tondela contou-se com a introdução de João Maria André, filósofo na Universidade de Coimbra e dramaturgo da Cooperativa Bonifrates, quem fez uma breve dissertação sobre o texto que aqui reproduzimos.

“Abraço de Ferro” é um diálogo entre dois actores que transita entre a realidade e o surrealismo ao mesmo tempo que vira do humor ao drama.

Em palavras de João Maria André “Abraço de Ferro é um jogo em que ao mesmo tempo que joga o autor, jogam também as personagens e jogam igualmente os intérpretes ou as interpretações. Ou, dito de outra maneira que talvez corresponda melhor ao desafio de leitura que nos lança, é um jogo em que autor, personagens, actores e leitores são permanentemente jogados numa espiral sem princípio nem fim, sem centro nem periferia, sem leito e sem margens”.

O autor Carlos Santiago é um dos criadores galegos mais assentados nas relações com Portugal, dramaturgo, escritor e artista vinculado à geração de activistas culturais que surdiram em torno da Sala Nasa em Compostela, desenvolve a sua actividade em diversos campos, desde a crítica da cultura até a criação artística e literária em diferentes linguagens.

A Primavera de Carlos Meixide

O relato en Calameo

Preséntase este Xoves día 20 de Maio a última entrega da colección O Lapis do Taberneiro, desta volta asinada por Carlos Meixide baixo o florido título de “Primavera”. Despois de Trece Xogos de Mingolo Alborés e “O Décimo Terceiro Mês” de Raquel Miragaia, a colección presenta esta pequena xoia literaria na que o Meixide, co verbo áxil e brillante que o caracteriza, fai un retrato irónico e humorístico da clientela dunha taberna no primeiro día primaveral do novo Ano Xacobeo. As temperaturas en alza quecen peitos e cabezas e as primeiras raiolas da estación se mesturan con viños e gin tonics para provocar unha bebedeira colectiva de antoloxía.

O novo número, editado polo Café Bar Trece e Edizer SCP, será presentado, como é tradición, no Café Bar Trece, na Rúa de Santa Clara en Santiago, logo das 21h. e contará coa presenza do autor, comigo mesmo en calidade de editor tabernario, e dalgúns artistas convidados.

O relato está xa ao voso dispor en Calameo, a través do blog do Lapis do Taberneiro, onde podedes obter máis información e os enlaces aos números xa publicados. Simultáneamente será presentada a segunda edición do Acantinado, o primeiro número da colección asinado por min, esgotado no primeiro mes e con máis de nove mil lecturas na rede. Tanto esta segunda edición como o novo número de Carlos Meixide poderanse mercar a bo prezo no propio Café Bar Trece desde o día da presentación.

Xenocidio Galego

O paraíso feixista

Nunca veu máis ao caso revisitar as estampas de Atila en Galiza, do Castelao. “Moitas veces os mártires crean mundos que os herois nin tansiquera son capaces de concebir. E na Miña Terra cumprirase a vontade dos mártires”. Parece que logo de setenta e catro anos, á espera de que a súa vontade se cumpra de vez, os mártires teñen no mínimo ocasión de reivindicar a súa memoria baixo o epígrafe que mellor lle acae ao seu suplicio: o xenocidio.

Así o entenderon desde a Arxentina, onde familiares das vítimas e diversos colectivos galegos van presentar querela este venres 30 de Abril, nun tribunal de Buenos Aires contra os crimes do franquismo, primeiro acto dunha campaña coa que os promotores da querela queren concienciar á opinión pública galega de que o sucedido a partir de Xullo de 1936 na nosa terra constituíu un auténtico xenocidio, contra o que nin sequera é posible argumentar, como noutras terras da península, fose inducido pola propia contenda, tendo en conta que aquí a guerra civil durou mes e medio e os fascistas déronse unha bacanal de pólvora e sangue á mantenta.

Os promotores da querela están apoiados por boa parte do tecido social e cultural arxentino e prevén a creación dunha Fundación contra a Impunidade, ao que parece en proceso de constitución. No documento que adxunto, e que andan a distribuír pola rede, dan noticia tamén dos primeiros actos públicos, tanto na Galiza como na propia Arxentina, que van acompañar os primeiros pasos da campaña.

O xenocido galego ante a xustiza arxentina.

A Leira Magnética no Atlántico

En cartaz

Despois da estrea no Dado Dadá, con completa satisfacción do autor pola electricidade cómplice do público, volve A Leira Magnética aos palcos nocturnos, desta volta nun dos locais clásicos do electromagnetismo oral e narrativo, o Pub Atlántico, sito na ilustre Fonte de San Miguel, onde en tempos adoitaban tomar pousada bohemios de verbo áxil como Francisco Añón ou Curros Enríquez.

Dentro da programación dos “Contos do Atlántico”, na que xa expuseron argumentos varios monstros sagrados da nosa escena narrativa como Celso Sanmartín, José Campanari, Paula Carballeira ou Quico Cadaval, ou a narradora uruguaia Soledad Felloza, tócame a honra  coa miña conferencia sobre física cuántica e identidade electromagnética, na que tentarei someter unha vez máis a actualidade a unha entretida radiografía por ver de lle catar as pulgas.

Iso mesmo

A lingua, a crise, o caciquismo endémico ou o Ano Santo Xacobeo, serán algúns dos fenómenos electromagnéticos analizados nesta disertación científica que apenas pretende deitar algunha luz sobre os profundos misterios da Leira Magnética, esa confusa entidade que semella estar na base da nosa xenética cultural.

Alí vos espero por tanto, mañã martes día 20 de Abril, a partir das dez, que non é tarde se o ánimo é bo, con esta escolma de monólogos apostólicos, económicos e galaicos.